فارین پالیسی: ایران هم‌زمان با تلاش برای صلح، خود را برای جنگی دوباره آماده می‌کند؛ آینده جنگ به تصمیمات ترامپ و تحولات سیاسی اسرائیل گره خورده است

به گزارش سرویس بین‌الملل جماران، نشریه آمریکایی «فارین پالیسی» در تحلیلی به بررسی راهبرد دوگانه ایران در قبال تحولات منطقه‌ای و احتمال ازسرگیری جنگ با آمریکا و اسرائیل پرداخته است. این نشریه با اشاره به تلاش‌های دیپلماتیک تهران برای کاهش تنش با کشورهای همسایه، هم‌زمان بر بازسازی توان موشکی و پهپادی ایران و آمادگی این کشور برای رویارویی نظامی احتمالی تأکید می‌کند. فارین پالیسی همچنین با بررسی پیامدهای انتخابات اسرائیل و انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا بر محاسبات راهبردی تهران، معتقد است ایران در شرایطی که آینده جنگ و دیپلماسی همچنان نامشخص است، به تحقق بهترین سناریو امیدوار است، اما خود را برای بدترین شرایط آماده می‌کند و می‌نویسد:

دو هفته پیش، شماری از مقامات عالی‌رتبه عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه به تهران سفر کردند و با هیئت ایرانی به ریاست محسن رضایی دیدار و گفت‌وگو کردند.

رضایی، فرمانده پیشین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ریاست شورای عالی امنیت ملی ایران را بر عهده دارد؛ شورایی که عالی‌ترین نهاد تصمیم‌گیری کشور محسوب می‌شود و فرماندهان سپاه پاسداران و ارتش، نمایندگان رهبر معظم انقلاب و مقامات منتخب را گرد هم می‌آورد.

در این نشست، مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، و عباس عراقچی، وزیر امور خارجه نیز رضایی را همراهی می‌کردند. حضور این مقامات، که نمایندگی عالی‌ترین نهاد امنیتی ایران، ریاست‌جمهوری و وزارت امور خارجه را بر عهده دارند، نشان‌دهنده نوعی اجماع در سراسر طیف سیاسی ایران است.

در گذشته، بسیاری از ابتکارهای دیپلماتیک ایران عمدتاً در انحصار وزارت امور خارجه قرار داشت و بدون حمایت نهادهای نظامی و امنیتی دنبال می‌شد؛ وضعیتی که اجرای این ابتکارها را دشوار می‌کرد.

در مقابل، نشست اخیر نشان می‌دهد که تشکیلات سیاسی و نظامی ایران، در میان مراکز مختلف قدرت، رویکردی جدی نسبت به دیپلماسی اتخاذ کرده‌اند.

سطح بالای مقامات خارجی حاضر در این گفت‌وگوها نیز بر اهمیت مذاکرات تأکید دارد.

پاکستان با حضور فیلد مارشال عاصم منیر، که عملاً بانفوذترین چهره سیاسی این کشور محسوب می‌شود، در نشست شرکت کرد.

عربستان سعودی نیز خالد بن سلمان، وزیر دفاع و برادر کوچک‌تر و مورد اعتماد محمد بن سلمان، ولیعهد این کشور را به تهران اعزام کرد.

ترکیه نیز ابراهیم کالین، رئیس سازمان اطلاعات این کشور و مشاور نزدیک و دیرینه رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه را به این نشست فرستاد؛ فردی که از تجربه گسترده‌ای در حوزه دیپلماسی منطقه‌ای برخوردار است.

عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان همچنین از اعضای پیمان دفاعی مکه هستند؛ موضوعی که نشان می‌دهد ایران به‌دنبال ایفای نقشی گسترده‌تر در ساختار امنیتی منطقه است، نه اینکه خارج از این چارچوب فعالیت کند.

این مسئله از آن جهت اهمیت دارد که عربستان سعودی، به‌ویژه با حملات مستمر نیروهای حوثی متحد ایران مواجه است و در صورت شعله‌ور شدن مجدد جنگ، ممکن است در معرض حملات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار گیرد.

این نشست با صدور بیانیه‌ای مشترک به پایان رسید که به امضای محسن رضایی، خالد بن سلمان، عاصم منیر و ابراهیم کالین رسید. در این بیانیه، چهار کشور بر ادامه گفت‌وگوها و تلاش برای تحقق «صلح و امنیت» منطقه‌ای تأکید کردند.

اگرچه متن بیانیه مبهم بود، اما نشان می‌دهد که ایران تمایلی به تشدید فوری تنش‌ها ندارد و در مقابل، برای برقراری روابطی سازنده با همسایگان خود آمادگی نشان می‌دهد؛ کشورهایی که برخی از آن‌ها تنها چند ماه پیش هدف حملات موشکی و پهپادی ایران قرار گرفته بودند.

این برداشت با گزارش‌هایی نیز تقویت می‌شود که حاکی از پاسخ مثبت رهبری ایران به نامه‌ای است که ماه گذشته از سوی جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، برای محسن رضایی ارسال شده بود؛ نامه‌ای که در آن بر ضرورت پیگیری دیپلماسی تأکید شده بود.

با این حال، نشست تهران پس از تحول مهم دیگری در ساختار امنیتی ایران برگزار شد؛ تحولی که نشان می‌دهد تهران در صورت لزوم، خود را برای تشدید تنش‌ها نیز آماده می‌کند.

این تحول، انتصاب مهرداد اخلاقی به‌عنوان وزیر دفاع ایران است.

انتصاب او بیانگر تغییر جهت در ساختار دفاعی کشور به‌سوی تمرکز بیشتر بر توانمندی‌های تهاجمی است.

اخلاقی پیش‌تر ریاست گروه صنعتی شهید باقری (SBIG) را بر عهده داشت؛ مجموعه‌ای که در زمینه توسعه موشک‌های بالستیک ایران، به‌ویژه موشک‌های مجهز به سوخت جامد، فعالیت می‌کند.

موشک‌های سوخت جامد در مقایسه با موشک‌های سوخت مایع، نگهداری آسان‌تری دارند، به تعمیر و نگهداری کمتری نیازمندند و در برابر شناسایی نیز آسیب‌پذیری کمتری دارند.

از آنجا که بخش عمده‌ای از راهبرد آمریکا و اسرائیل در طول جنگ بر خنثی‌سازی توان موشکی ایران متمرکز بود، اهمیت موشک‌های برخوردار از این مزیت‌های عملیاتی در صورت وقوع مجدد جنگ افزایش خواهد یافت؛ ملاحظه‌ای که ممکن است در انتصاب اخلاقی نقش داشته باشد.

اخلاقی پس از فعالیت در گروه صنعتی شهید باقری (SBIG)، به‌تدریج در ساختار نظامی ـ صنعتی ایران ارتقا یافت. او ابتدا ریاست سازمان صنایع هوافضا را بر عهده گرفت؛ سازمانی که بر کل برنامه موشکی ایران نظارت دارد. سپس به ریاست سازمان صنایع دفاعی منصوب شد؛ نهادی که مسئول نظارت بر تولید تمامی تجهیزات نظامی ایران، از جمله پهپادهاست؛ تسلیحاتی که در عملیات نظامی ایران در منطقه خلیج فارس طی جنگ سال جاری نیز نقشی کلیدی ایفا کردند.

انتصاب اخلاقی نشان‌دهنده تغییری در مقایسه با سلف او، عزیز نصیرزاده، است. نصیرزاده خلبان سابق جنگنده بود و برخلاف اخلاقی، پیشینه فعالیت او به نیروی هوایی متعارف ایران بازمی‌گشت، نه نهادهای مرتبط با سپاه پاسداران و سامانه‌های تسلیحاتی آن.

نصیرزاده در حملات ۲۸ فوریه کشته شد و از آن زمان، وزارت دفاع به‌طور موقت تحت مدیریت مجید ابن‌الرضا قرار داشت.

اکنون اخلاقی مأموریت خواهد داشت توانمندی‌های نظامی ایران، به‌ویژه ظرفیت‌های موشکی و پهپادی را که در حملات آمریکا و اسرائیل تضعیف شده‌اند، با سرعت بازسازی کند.

به بیان ساده، این وضعیت نشان می‌دهد که ایران خود را برای وارد کردن حملات سنگین به کشورهای خلیج فارس در صورت وقوع مجدد جنگ آماده می‌کند.

اخلاقی در یکی از سخنرانی‌های اخیر خود هشدار داده بود: «اگر [دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا] یک بمب بیندازد، نیروهایش منطقه را به‌صورت افقی، یعنی در کیسه‌های جسد، ترک خواهند کرد.»

تحقق چنین تهدیدی مستلزم اجرای کارزاری نظامی گسترده علیه کشورهای خلیج فارس خواهد بود؛ دقیقاً همان نوع تشدید تنشی که خالد بن سلمان احتمالاً در سفر خود به تهران در پی جلوگیری از آن بوده است.

نفوذ اخلاقی در ساختار قدرت ایران ممکن است فراتر از وزارت دفاع گسترش یابد و به شورای عالی امنیت ملی نیز برسد؛ جایی که او می‌تواند در مذاکرات شرکت کند و درباره مسائل مرتبط با دفاع ملی حق رأی داشته باشد.

دیپلماسی منطقه‌ای در کنار بازسازی توان نظامی
تأکید بر دیپلماسی منطقه‌ای، هم‌زمان با انتصاب وزیری در وزارت دفاع که مسئولیت اصلی او بازسازی توانمندی‌های نظامی طراحی‌شده برای وارد کردن خسارات گسترده به کشورهای خلیج فارس است، ممکن است در ظاهر متناقض به نظر برسد.

با این حال، این اقدامات راهبرد گسترده‌تر ایران برای مدیریت و پوشش ریسک را آشکار می‌کند؛ راهبردی که در مرکز آن واقعیتی ساده قرار دارد: به نظر می‌رسد ایران نمی‌داند در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد.

در چنین شرایطی از بلاتکلیفی، تهران تحولات بین‌المللی را با دقت زیر نظر دارد تا نشانه‌هایی از رویدادهای احتمالی پیش‌رو به دست آورد.

انتخابات اسرائیل و محاسبات تهران درباره آینده جنگ
برای نمونه، انتخابات اسرائیل بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های ایران داشته است.

رسانه‌های محافظه‌کار نزدیک به دفتر رهبر معظم انقلاب، گزارش‌هایی را منتشر کرده‌اند که بر اساس آن‌ها، گادی آیزنکوت، برخلاف بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر کنونی اسرائیل، با اجرای عملیات نظامی با هدف تغییر حکومت در ایران مخالف است؛ زیرا به این نتیجه رسیده که جمهوری اسلامی را نمی‌توان از طریق اقدام نظامی سرنگون کرد.

آیزنکوت به‌طور کامل با عملیات نظامی علیه ایران مخالفتی ندارد، اما معتقد است اگر اسرائیل تصمیم به حمله بگیرد، باید به‌جای آغاز یک جنگ تمام‌عیار، تأسیسات مشخصی مانند مراکز هسته‌ای را هدف قرار دهد.

انتشار چنین گزارش‌هایی نشان می‌دهد که پیش از انتخابات، نوعی خوش‌بینی محتاطانه در محافل سیاسی ایران وجود داشته است.

بر اساس این ارزیابی، دولتی به رهبری آیزنکوت احتمالاً تمایل کمتری به ازسرگیری جنگ علیه ایران خواهد داشت و ممکن است به الگوی عملیات خرابکارانه محدودتر بازگردد؛ اقداماتی که پیش از آغاز جنگ‌ها رایج بودند.

از نگاه تهران، تغییر رهبری اسرائیل همچنین می‌تواند احتمال مداخله نظامی مجدد آمریکا را کاهش دهد؛ به‌ویژه با توجه به این باور در ایران که اسرائیل، ایالات متحده را به جنگ کشانده است.

بن‌بست سیاسی در اسرائیل پس از انتخابات
اگرچه حزب لیکود بیشترین آرا را در انتخابات به دست آورد، ائتلاف بنیامین نتانیاهو اکثریت خود را از دست داد.

در همین حال، آیزنکوت به نتانیاهو هشدار داده است که بدون برخورداری از اکثریت، دست به حمله نظامی نزند. او حتی از مقامات امنیتی خواسته است در برابر نخست‌وزیر ایستادگی کنند.

نتانیاهو برای تشکیل دولت با مسیری دشوار روبه‌رو خواهد بود؛ زیرا باید برخی اعضای بلوک سیاسی آیزنکوت را متقاعد کند که از این ائتلاف جدا شوند.

با این حال، آیزنکوت نیز که حزبش در انتخابات عملکرد ضعیفی داشته، بدون حمایت احزاب عرب قادر به تشکیل دولت نخواهد بود؛ موضوعی که با موضع پیشین او مبنی بر مخالفت با حضور این احزاب در هرگونه ائتلاف دولتی در تضاد قرار می‌گیرد.

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا؛ فرصتی برای دیپلماسی یا آغاز دوباره جنگ؟
ایران همچنین انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را با دقت دنبال می‌کند؛ انتخاباتی که همانند تحولات سیاسی اسرائیل، پرسش‌های بیشتری نسبت به پاسخ‌ها ایجاد کرده است.

برخی رسانه‌های ایرانی با استناد به گزارش‌های رسانه‌های آمریکایی نوشته‌اند که پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای می‌تواند توانایی دونالد ترامپ برای ادامه یک کارزار نظامی طولانی‌مدت علیه ایران را محدود کند.

با این حال، حتی اگر دموکرات‌ها کنترل کنگره را به دست بگیرند، نمایندگان جدید تا ماه ژانویه فعالیت خود را آغاز نخواهند کرد.

این فاصله زمانی، فرصتی دوماهه در اختیار ترامپ قرار می‌دهد تا بدون مواجهه با محدودیت‌های ناشی از کنگره‌ای تحت کنترل دموکرات‌ها، اقدامات مورد نظر خود را دنبال کند.

پس از آنکه حزب جمهوری‌خواه از فشارهای انتخاباتی و نگرانی‌های ناشی از افزایش قیمت بنزین رهایی یابد، ترامپ ممکن است از این فرصت برای ازسرگیری عملیات نظامی علیه ایران استفاده کند؛ حتی در شرایطی که معاون رئیس‌جمهور آمریکا همچنان در تلاش برای پیشبرد مسیر دیپلماسی باشد.

راهبرد ایران در برابر آینده نامطمئن منطقه
این عدم قطعیت، در مرکز محاسبات راهبردی ایران قرار دارد.

تهران از یک‌سو می‌کوشد همسایگان خود را متقاعد کند که می‌تواند شریکی برای تحقق صلح و ثبات منطقه‌ای باشد و از سوی دیگر، ظرفیت‌های نظامی خود را برای ورود احتمالی به جنگ بازسازی می‌کند.

اینکه دیپلماسی در نهایت موفق خواهد شد یا حتی فرصتی واقعی برای موفقیت خواهد داشت، به عوامل متعددی بستگی دارد؛ از جمله اینکه چه کسی در اسرائیل به قدرت می‌رسد و دونالد ترامپ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا چه رویکردی اتخاذ خواهد کرد.

در این میان، تهران به تحقق بهترین سناریو امیدوار است، اما خود را برای مواجهه با بدترین شرایط آماده می‌کند.

انتهای پیام