سود ۱۳۰ میلیارد دلاری صنعت نفت آمریکا از جنگ ایران

محمدحسین لطف‌الهی: در حالی که خانوارهای آمریکایی از زمان آغاز جنگ بیش از ۱۴۷ میلیارد دلار هزینه اضافی برای تامین سوخت پرداخته‌اند، درآمد غول‌های نفتی ایالات متحده نسبت به مدت مشابه در سال ۲۰۲۵ نزدیک به سه برابر شده است.
جنگ با ایران برای شرکت‌های نفتی آمریکایی به شدت سودآور بوده است به طوری که همزمان با پرداخت هزینه‌های بسیار بالاتر برای بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها از سوی مردم، این شرکت‌ها بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار سود به جیب زده‌اند.
این رقم یک برآورد محافظه‌کارانه بر اساس عملکرد بیش از ۵۰ شرکت بزرگ نفت و گاز ایالات متحده از جمله تولیدکنندگان یا پالایشگران در بازه زمانی شش‌ماهه آوریل تا سپتامبر است و حتی سودهای کلان کسب‌شده در ماه مارس به عنوان نخستین ماه جنگ یا اکتبر را نیز در بر نمی‌گیرد.
برای درک بهتر این جهش، کافی است بدانیم که همین شرکت‌ها در مدت مشابه سال ۲۰۲۵ یعنی دورانی چالش‌برانگیز که نفت ارزان‌تر بود و شرکت‌ها با پیامدهای اولیه جنگ تجاری رئیس‌جمهور ترامپ دست‌وپنج نرم می‌کردند، در مجموع کمتر از ۴۷ میلیارد دلار سود کسب کرده بودند.

تاوان جنگ و معمای سودبرندگان و زیان‌دیدگان مالی
سودهای افسانه‌ای نفت در سال جاری، بار دیگر نگرانی‌های دیرینه‌ای را درباره این مسئله برجسته کرده است که هنگام اختلال در جریان انرژی در پی جنگ‌ها چه کسی سود می‌برد و چه کسی تاوان می‌دهد. بر اساس تحلیل آزمایشگاه راه‌حل‌های اقلیمی در دانشگاه براون، آمریکایی‌ها از زمان آغاز حملات ایالات متحده و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه، تا کنون ۱۴۷ میلیارد دلار هزینه اضافی برای بنزین و گازوئیل پرداخت کرده‌اند و این رقم معادل تحمیل بیش از ۱۱۰۰ دلار هزینه مازاد بر دوش هر خانوار آمریکایی محسوب می‌شود.
در این میان، برخی شرکت‌ها بیش از دیگران سود برده‌اند. پالایشگران آمریکایی عملکردی استثنایی داشته‌اند، زیرا تاسیسات تولید سوخت در خاورمیانه و روسیه بر اثر درگیری‌ها به شدت آسیب دیده‌اند. با کاهش تعداد پالایشگاه‌های در دسترس برای تامین تقاضای جهانی، حاشیه سود برای پالایشگاه‌هایی که همچنان فعال مانده‌اند، به شدت پرواز کرده است. از سوی دیگر، بخش عمده‌ای از نفت مورد نیاز پالایشگران آمریکایی از طریق خطوط لوله داخلی تامین می‌شود که آن‌ها را از هزینه‌های سرسام‌آور کشتیرانی مصون نگه می‌دارد. این شرکت‌ها، حلقه اتصال حیاتی میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان به شمار می‌روند که نفت استخراج‌شده را به سوخت‌های قابل استفاده تبدیل می‌کنند.
این رونق جنگی به تولیدکنندگان آمریکایی نیز تسری یافته است و این شرکت‌ها بدون نیاز به رویارویی با خطرات یا هزینه‌های گزاف عملیات در مناطق جنگی، درآمدهای کلانی از قیمت‌های بالاتر کسب می‌کنند. قیمت نفت آمریکا در بازه زمانی آوریل تا سپتامبر امسال به طور میانگین حدود ۹۰ دلار در هر بشکه بود اگرچه این رقم همچنان پایین‌تر از میانگین ۱۰۰ دلاری سال ۲۰۲۲ پس از تهاجم روسیه به اوکراین محسوب می‌شود.

از ترمیم ترازنامه‌ها تا خرید هواپیمای شخصی
اکسون‌موبیل و شورون به عنوان بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی ایالات متحده، روز جمعه با تکیه بر سودآوری بخش پالایش خود، بالاترین درآمدهای سه‌ماهه سوم را طی سال‌های اخیر گزارش کردند. سود اکسون بیش از دو برابر و سود شورون نزدیک به سه برابر شده است. غول‌های اروپایی نیز وضعیت مشابهی را تجربه کرده‌اند و سود سه‌ماهه سوم شرکت شل با رشدی بیش از دو برابری به ۱۲.۰۶ میلیارد دلار رسید و سود توتال‌انرژیز فرانسه نیز با بیش از دو برابر افزایش، رقم ۸.۲۶ میلیارد دلار را ثبت کرد.
نیل هانسن، مدیر مالی اکسون، در مصاحبه‌ای با اذعان به فشار قیمت‌های بالای سوخت بر خانواده‌ها و کسب‌وکارها گفت این از آن دست موقعیت‌ها و صنایعی به شمار می‌رود که نمی‌توانید یک‌شبه با سرمایه‌گذاری از این شرایط خارج شوید و تصمیماتی که امروز اهمیت دارند، سال‌ها پیش گرفته شده‌اند. در همین حال، ایمر بونر، مدیر مالی شورون، درباره این سیل نقدینگی گفت این پول نقد به طور مستقیم وارد ترازنامه می‌شود و این دارایی آشکاری محسوب می‌شود که در روزهای سخت به آن تکیه می‌کنیم و در زمان‌های

افزایش قیمت‌ها، آن را تقویت می‌کنیم.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که اکثر شرکت‌ها به جای سرمایه‌گذاری برای تولید نفت بیشتر یا گسترش ظرفیت پالایشگاهی، در حال پیاده‌سازی یک سناریوی مشابه برای پرداخت بدهی‌ها، ذخیره پول نقد یا بازگرداندن آن به سهامداران عمل می‌کنند. هومر بولار، مدیر مالی غول پالایشی والرو انرژی که سود سه‌ماهه سوم آن بیش از شش برابر شده است، هفته گذشته به تحلیلگران وال‌استریت گفت ما رویکرد خود را در قبال سرمایه‌گذاری‌های سرمایه‌ای تنها به خاطر داشتن پول نقد زیاد تغییر نخواهیم داد. با گذشت زمان، تمام این وجه نقد مازاد انباشته‌شده در نهایت از طریق افزایش سود سهام یا بازخرید سهام شرکت به سمت مالکان و سهامداران هدایت خواهد شد.
اما شاید صریح‌ترین اظهارنظر درباره نحوه هزینه این سودهای بادآورده متعلق به جان کاتسیماتیدیس، مدیرعامل شرکت خصوصی پالایشی یونایتد ریفاینینگ در غرب پنسیلوانیا و از متحدان دیرینه ترامپ باشد. او که قصد دارد از این درآمدها برای پرداخت بدهی‌ها یا شاید خرید یک هواپیمای جدید شرکتی استفاده کند، در مصاحبه‌ای با صراحت گفت من به طور کامل جدی صحبت می‌کنم و می‌دانید چرا؟ من ۷۸ ساله‌ام و اگر الان یک هواپیمای جدید نخرم، کی قرار است آن را بخرم؟ وقتی که مردم؟

انتهای پیام