پیش‌بینی جدید گلدمن ساکس / چرا با وجود مازاد عرضه، قیمت نفت در سال ۲۰۲۶ افزایش می‌یابد؟

محمدحسین لطف الهی:  در بازاری که به شدت تحت تأثیر اخبار ژئوپلیتیک و نوسانات روزانه قرار دارد، بانک سرمایه‌گذاری گلدمن ساکس با انتشار یک یادداشت تحلیلی جدید، چشم‌انداز خود از قیمت نفت در میان‌مدت را به‌روزرسانی کرد. این نهاد معتبر مالی در اقدامی که در نگاه اول متناقض به نظر می‌رسد، پیش‌بینی قیمت نفت برای اواخر سال ۲۰۲۶ را افزایش داده است، در حالی که همچنان معتقد است جهان در سال آینده با مازاد عرضه مواجه خواهد بود. این گزارش تحلیلی نشان‌دهنده تغییر تمرکز وال استریت از شوک‌های لحظه‌ای به سمت دینامیک ذخایر استراتژیک است و به سرمایه‌گذاران یادآوری می‌کند که در اقتصاد انرژی، گاهی خالی بودن انبارها می‌تواند قدرتمندتر از مازاد تولید عمل کند.
ارتقای محتاطانه در دل بازار اشباع
گلدمن ساکس در گزارش تازه خود، پیش‌بینی قیمت نفت برای سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ را ۶ دلار در هر بشکه افزایش داده است. بر این اساس، پیش‌بینی می‌شود نفت خام برنت به ۶۰ دلار در هر بشکه برسد و نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI) سطح ۵۶ دلار را لمس کند. دلیل اصلی این بازنگری صعودی، نه وقوع یک جنگ جدید یا اختلال در تولید، بلکه طبق متن این گزارش «کاهش غیرمنتظره سطح ذخایر تجاری در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی» عنوان شده است.
در ادبیات بازار نفت، ذخایر این سازمان به عنوان یک ضربه‌گیر یا حاشیه امن در برابر شوک‌های ناگهانی عمل می‌کنند. تحلیلگران گلدمن استدلال می‌کنند که وقتی این انبارها خالی‌تر از حد انتظار باشند، بازار در برابر هرگونه افزایش ناگهانی تقاضا یا قطعی موقت عرضه، به شدت آسیب‌پذیر می‌شود. همین کاهش حاشیه امن، باعث شده تا گلدمن ساکس یک کف قیمتی محکم‌تر را برای اواخر سال ۲۰۲۶ متصور شود، حتی در شرایطی که فرض پایه این بانک، تداوم تولیدی بیش از سطح مصرف جهانی است.
تعادل روی طناب باریک ژئوپلیتیک
نکته کلیدی در تحلیل گلدمن ساکس این است که این ارتقای قیمتی، ناشی از تغییر در مفروضات بنیادین عرضه و تقاضای کلان نیست، بلکه صرفاً واکنشی به پویایی انبارهاست. این بانک در مدل‌سازی خود برای سال ۲۰۲۶، یک فرض بسیار مهم و جسورانه را در نظر گرفته است که مبنی بر «عدم وقوع اختلال عمده در عرضه نفت ایران» است. به عبارت دیگر، گلدمن ساکس معتقد است که علی‌رغم تمام لفاظی‌های سیاسی و تحرکات نظامی، جریان نفت خاورمیانه به طور کامل قطع نخواهد شد و بازار همچنان در وضعیت اشباع باقی می‌ماند. این پیش‌بینی به شرکت‌های انرژی و بازار سهام سیگنال می‌دهد که افزایش قیمت‌ها در اواخر ۲۰۲۶، به معنای یک رالی صعودی قدرتمند نخواهد بود، بلکه صرفاً یک اصلاح و تقویت در میان‌مدت است که به پایداری ارزش سهام شرکت‌های انرژی کمک خواهد کرد.
بازگشت به کانال ۷۰ دلاری
با عبور از سال ۲۰۲۶، نگاه گلدمن ساکس به سال ۲۰۲۷ بسیار روشن‌تر و صعودی‌تر است. این بانک پیش‌بینی می‌کند که قیمت‌ها در سال ۲۰۲۷ مسیر تثبیت و بازیابی را طی خواهند کرد؛ به طوری که میانگین قیمت در این سال برای نفت برنت ۶۵ دلار و برای وست تگزاس اینترمدیت ۶۱ دلار خواهد بود. همچنین انتظار می‌رود در پایان سال ۲۰۲۷، برنت به ۷۰ دلار و وست تگزاس اینترمدیت به ۶۶ دلار برسد.
اما موتور محرک این بازگشت قیمتی چیست؟ تحلیلگران گلدمن دو عامل ساختاری را برجسته کرده‌اند. عامل نخست تقاضای پایدار است؛ به این معنا که رشد مستحکم تقاضای جهانی، به‌ویژه در بازارهای نوظهور، بر کندی اقتصادهای غربی غلبه خواهد کرد. عامل دوم که شاید مهم‌ترین متغیر باشد، کاهش شتاب عرضه غیراوپک است. گلدمن انتظار دارد که رشد سرسام‌آور تولید نفت شیل در ایالات متحده کُند شود. شرکت‌های نفتی آمریکایی اکنون تحت فشار شدید سهام‌داران برای رعایت انضباط سرمایه هستند؛ به این معنا که به جای حفر چاه‌های جدید و تزریق بی‌رویه نفت به بازار، باید سود حاصله را به صورت سود نقدی به سهام‌داران بازگردانند. این تغییر رفتار در تولیدکنندگان بزرگ، ترمز افزایش عرضه را خواهد کشید.
احتمال لغو تحریم‌های ایران و روسیه
با وجود این چشم‌انداز به ظاهر باثبات، گلدمن ساکس یک هشدار جدی را برای سرمایه‌گذاران به عنوان یک تبصره حیاتی مطرح کرده است که به سیاست‌های تحریمی ایالات متحده بازمی‌گردد. در حالی که فرض پایه بانک بر حفظ وضع موجود استوار است، تحلیلگران هشدار می‌دهند که اگر هرگونه لغو تحریم برای ایران یا روسیه رخ دهد، معادلات به کلی دگرگون خواهد شد.
ورود ناگهانی و قانونی بشکه‌های انباشته‌شده ایران و روسیه به بازار شفاف جهانی، می‌تواند به سرعت انبارهای خالی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی را پر کند. گلدمن تخمین می‌زند که در صورت تحقق چنین سناریویی در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶، قیمت‌ها با یک افت شدید مواجه خواهند شد؛ به گونه‌ای که نفت برنت با افت ۵ دلاری به ۵۵ دلار و نفت وست تگزاس اینترمدیت با افت ۸ دلاری به ۴۸ دلار کاهش خواهد یافت. این برآورد نشان می‌دهد که بازار نفت تا چه حد به تصمیمات سیاسی در واشنگتن، مسکو و تهران حساس است و تفاوت یک امضا پای یک توافق دیپلماتیک، می‌تواند میلیاردها دلار از ارزش بازار انرژی را جابه‌جا کند.
گزارش اخیر گلدمن ساکس تصویر بازاری را رسم می‌کند که در حال عبور از یک دوره گذار است. بازاری که در سال ۲۰۲۶ یاد می‌گیرد چگونه با مازاد عرضه کنار بیاید و روی موجودی پایین انبارها حساب باز کند، تا در سال ۲۰۲۷ با کاهش شتاب تولید آمریکا، نفسی تازه کند. اما همان‌طور که این بانک هشدار می‌دهد، در عصر حاضر، تحلیل بشکه‌های نفت بدون تحلیل میزهای مذاکره در ژنو، وین یا مسقط، معادله‌ای ناقص و به شدت خطرناک است.