پایداری تولید در پالایشگاه تهران ثمره تعهد و همدلی کارکنان است

به گزارش شانا، اکبر کاظمی با تأکید بر اینکه استمرار تولید فقط به تجهیزات و فناوری وابسته نیست و آنچه ضامن پایداری عملیات در شرایط عادی و بحرانی است، سرمایه انسانی متعهد، متخصص و مسئولیت‌پذیر است، گفت: صنعت پالایش نفت نیز در سال‌های اخیر بارها نشان داده است که اتکای اصلی آن به دانش، تجربه و روحیه کارکنانی است که در خط مقدم تولید، امنیت انرژی کشور را حفظ می‌کنند.

وی با اشاره به اینکه سرمایه انسانی نه‌تنها مجری فرایندها، بلکه مغز متفکر و قلب تپنده پالایشگاه است، افزود: نقش کلیدی نیروی انسانی، تصمیم‌سازی هوشمندانه در رویارویی با نوسان‌های عملیاتی، نگهداشت دانش فنی و ایجاد انعطاف‌پذیری در شرایط پیش‌بینی‌ناپذیر است.

مدیر بهره‌برداری شرکت پالایش نفت تهران ادامه داد: سرمایه انسانی را از آن رو مهم‌ترین دارایی می‌دانیم که تجهیزات قابل تعویض‌اند، اما دانش، تجربه و تعهد نیروی انسانی، سرمایه‌ای بی‌بدیل و راهبردی برای تداوم تولید و تعالی سازمان است. کارکنان بهره‌برداری با به‌کارگیری دانش فنی روزآمد، تحلیل لحظه‌ای پارامترهای عملیاتی، شناسایی زودهنگام ناهنجاری‌ها و اقدام پیشگیرانه، از بروز اختلال‌ها جلوگیری می‌کنند. تجربه آنان در تشخیص نشانه‌های اولیه خرابی و تعهدشان به انجام دقیق دستورعمل‌های ایمنی و عملیاتی، مهم‌ترین سپر در برابر توقف تولید است.

کاظمی درباره برنامه‌های پالایشگاه تهران برای افزایش آمادگی، مهارت و هماهنگی کارکنان بهره‌برداری، بیان کرد: برنامه‌های متعددی ازجمله برگزاری منظم دوره‌های«OJT»، دوره‌های بازآموزی تخصصی، انتقال تجربیات، ارزیابی دوره‌ای شایستگی‌ها و بازنگری مستندات رویه‌های عملیاتی در دستور کار است. همچنین، هماهنگی بین‌واحدی از طریق نشست‌های تیم‌سازی و تمرین‌های مشترک تقویت می‌شود.

وی در ادامه نقش تجربه و انتقال دانش میان کارکنان باسابقه و نیروهای جوان را مهم‌ترین عامل پایداری تولید دانست و تصریح کرد: کارکنان باسابقه، میراث‌دار دانش ضمنی و مهارت‌های حل‌ مسئله در شرایط بحرانی هستند و انتقال آن به جوانان، افزون‌بر تداوم و حفظ دانش سازمانی، سبب توانمندسازی، ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری و افزایش تطبیق‌پذیری می‌شود. این فرایند نه‌تنها خطای انسانی را کاهش می‌دهد، بلکه زمان پاسخگویی به حوادث را نیز به‌شدت کوتاه می‌کند.

نقش راهبردی کارکنان در دوران جنگ تحمیلی سوم

مدیر بهره‌برداری شرکت پالایش نفت تهران همچنین با یادآوری نقش کارکنان این پالایشگاه در جریان جنگ تحمیلی سوم، گفت: کارکنان در آن مقطع بحرانی با حضور داوطلبانه، مدیریت اضطراری، تصمیم‌گیری در شرایط فشار روحی و روانی و حفظ انسجام تیمی نشان دادند که عمق تاب‌آوری سازمان، مرهون اعتماد متقابل و تعهد فراتر از وظیفه است. آن تجربه به ما آموخت که زیرساخت‌های نرم‌افزاری (انسانی، رهبری و ارتباطی) به اندازه زیرساخت‌های سخت‌افزاری حیاتی‌اند و باید همواره برای سناریوهای غیرمتعارف آماده باشیم.

کاظمی افزود: ویژگی‌های برجسته کارکنان عملیاتی شرکت پالایش نفت تهران، شامل حفظ خونسردی با وجود فشار، تصمیم‌گیری مبتنی بر اولویت‌های ایمنی و تولیدی، روحیه جهادی، مسئولیت‌پذیری جمعی و ارتباط مؤثر در شرایط بحران و تعهد به منافع ملی فراتر از منافع فردی بود که این ویژگی‌ها، سرمایه‌ اجتماعی سازمان را در بحران‌ها به‌ کار گرفت.

وی با اشاره به نقش تعامل و هماهنگی میان واحد بهره‌برداری با بخش‌های تعمیرات، ایمنی، حراست، آتش‌نشانی و سایر واحدهای پشتیبان در حفظ پایداری تولید، گفت: این هماهنگی، زیرساخت اصلی مدیریت یکپارچه عملیات است. بهره‌برداری بدون پشتیبانی فنی و ایمنی، مانند موتوری بدون روغن‌کاری است. هماهنگی مستمر از طریق سامانه‌های فرماندهی حادثه، نشست‌های هماهنگی روزانه و بازبینی مشترک سناریوها، سبب کاهش زمان واکنش، افزایش دقت اقدام‌ها و پیشگیری از تشدید اختلال‌ها می‌شود.

مدیر بهره‌برداری شرکت پالایش نفت تهران در پایان با بیان اینکه پایداری تولید، حاصل نگاه سیستمی به سرمایه انسانی، فرایندها و فناوری است، تأکید کرد: قلب این سیستم کارکنانی هستند که با عشق به این صنعت، هر روز از مرز دانش و توان خود فراتر می‌روند. شایسته است در کنار ثبت دستاوردها، از خانواده‌های آن‌ها نیز که پشتیبان این تلاش‌های شبانه‌روزی‌اند قدردانی شود.