معاون سازمان بهینه‌سازی انرژی: برنامه‌ریزی برای تأمین بنزین باید با توجه به شرایط فعلی انجام شود

ینکه ماه‌های آینده در دوره اوج مصرف قرار داریم، گفت: در این شرایط، یکی از مسائل، افزایش تولید است. البته اطلاع دارم که دوستان در بخش تولید با تمام ظرفیت‌های موجود و با زحماتی که می‌کشند، حداکثر استفاده را از ظرفیت‌های شرکت‌ها دارند، اما یک معادله وجود دارد که باید به آن توجه کنیم.

وی افزود: اگر ساخت سخت‌افزاری تولید بنزین و ظرفیت تولید آن را رشد نداده باشیم، افزایش تولید نیازمند سرمایه‌گذاری است. اگر بخواهیم در یک سال چنین کاری انجام دهیم، معنای آن این است که افزایش تولید، به معنای اختلاط همه چیزهایی باشد که در دسترس داریم و این موضوع می‌تواند به کاهش کیفیت منجر شود. پیدا کردن نقطه تعادل در این زمینه نیز ساده نیست.

وی با بیان اینکه آمار رسمی مصرف بنزین باید مبنای برنامه‌ریزی قرار گیرد، گفت: من معتقدم رقم ۱۳۵ میلیون لیتر که به صورت رسمی اعلام می‌شود، برای برنامه‌ریزی به تنهایی قابل اتکا نیست و ممکن است مقدار واقعی متفاوت باشد. بنابراین ما ناچاریم دست‌کم برای سطح بالاتری از مصرف برنامه‌ریزی کنیم.

معاون سازمان بهینه‌سازی انرژی با اشاره به وضعیت واردات بنزین اظهار کرد: در شرایط فعلی، امکان واردات نیز با محدودیت‌هایی مواجه است. جنگ اوکراین شرایط بازار را به هم ریخته و خود روسیه نیز با کمبود مواجه است و صادرات خود را محدود کرده است. دست‌کم برای سال ۲۰۲۶، این محدودیت وجود دارد و حتی کشورهایی که به روسیه نزدیک هستند و پیش از این بنزین مازاد داشتند، مانند بلاروس، دیگر نمی‌توانند به ما بنزین بدهند.

میرزایی ادامه داد: تجربه مردادماه را نیز داشتیم که واردات با محدودیت مواجه شد. وقتی واردات ندارید، به سراغ چه چیزی می‌روید؟ به سراغ ذخایر می‌روید. در حالی که ذخایر اساساً برای شرایط خاص و کوتاه‌مدت و بحرانی ساخته می‌شوند.

وی تأکید کرد: وقتی یک بار در وضعیت شکننده قرار می‌گیریم، برداشت از ذخایر اگر به یک رویه بلندمدت تبدیل شود، مشکل‌ساز خواهد بود. متأسفانه در سال ۱۴۰۵ به دلیل مشکلاتی که داشتیم، برداشت قابل توجهی از ذخایر صورت گرفته است.

میرزایی با بیان اینکه وضعیت فعلی بنزین ریشه در مسائل بنیادی‌تری دارد، گفت: مسئله بنزین و حل آن در حال حاضر به یکی از موضوعات اصلی سازمان بهینه‌سازی تبدیل شده و بخش زیادی از نیروهای تخصصی سازمان را مشغول کرده است.

وی افزود: تهیه یک برنامه جامع برای حل مسئله، از ابتدا با بنزین شروع نشده بود. در این برنامه، بخش حمل‌ونقل به عنوان اولویت آخر قرار گرفته بود، چراکه فکر می‌کردیم این بخش از نظر اجتماعی حساس‌ترین بخش است و تغییرات در آن می‌تواند پیامدهای اجتماعی داشته باشد.

معاون سازمان بهینه‌سازی انرژی ادامه داد: برنامه ما برای حل مسئله از بخش مصرف گاز طبیعی شروع شد، اما امروز در واقع وارد استخر واقعیت شده‌ایم و احتمالاً چاره‌ای نخواهیم داشت جز اینکه برنامه را جلو بیندازیم و مسئله بنزین را زودتر در دستور کار قرار دهیم؛ چراکه اگر همین روند ادامه پیدا کند، تا چشم باز کنیم با بحران زمستانی گاز مواجه خواهیم شد.

وی در پایان تأکید کرد: بنابراین، وضعیت فعلی ما مسئله بنزین است و در کنار حل این بحران، باید به مسائل بنیادی‌تر و دلایل اصلی آن نیز توجه کنیم.