عراق با این تصور جنگ را آغاز کرده بود که در عرض سه روز تهران را تصرف میکند، اما پس از گذشت سه سال از آغاز جنگ، نیروهای عراقی همچنان پشت مرزهای ایران مانده بودند. ازاینرو، عراق حمله به میدانهای نفتی، ازجمله میدانهای نفتی خلیج فارس، را در دستور کار قرار داد تا بهزعم خود، شاهرگ اقتصادی ایران را قطع کند. طولی نکشید که سکوهای نفتی فلات قاره هدف بمبافکنهای عراقی قرار گرفتند. پس از حمله به چاههای نفتی حوزه بهرگان، میدان نفتی نوروز نیز هدف حملات عراق قرار گرفت. سوم بهمن ۱۳۶۱، چاه شماره ۴ میدان نوروز و هفتم بهمن همان سال، چاه شماره ۳ هدف موشک قرار گرفتند. شدت تخریب به حدی بود که از این چاهها جز نشت نفت از شیر ایمنی آنها اثری در محل دیده نمیشد. شدت آتش بهاندازهای بود که غواصان از فاصله ۲۰۰ متری محل فوران به زیر آب میرفتند و خود را به محل فوران میرساندند. همزمان، هواپیماهای عراقی نیز در آسمان منطقه پرواز میکردند و عملیات مهار را تهدید میکردند. سرانجام، عملیات مهار چاه شماره ۵ در ۱۴ اردیبهشت و چاه شماره ۶ در ۲۱ شهریور ۱۳۶۴ با موفقیت به پایان رسید. در جریان عملیات مهار چاهها، شماری از این دلاورمردان به شهادت رسیدند.
