سودای عبوری برای سرپرستی نفت؟ با کدام پشتوانه و با کدام تجربه؟

با ورود کشور به هر بحرانی اولین نقطه حساسی سیاسی که جریان ها به دنبال تصاحب آن میروند، دسیابی به منابع اصلی کشور یعنی نفت است. شنیده حاکی از این است که این روزها برخی از جمله «مهدی عبوری» خواب نشستن بر صندلی سرپرستی وزارت نفت را می بیند وقت اصلی خود را عبور مرور به مجلس گذاشته اند. . کسی که با حواشی زیادی در خصوص انتصابش روبه رو بود اما اتفاقا این وزیر نفت بود که چند ماه قبل از او دفاع کرد.
محسن پاکنژاد، وزیر نفت در آبان ماه امسال درباره حواشی مربوط به یکی از انتصاب‌ها در هلدینگ اهداف که ادعا شده برای مهدی عبوری مدیرعامل هلدینگ حکم انفصال از خدمت صادر شده ، گفته بود: «به من چیزی ابلاغ نشده است آن زمان که ایشان منصوب شد اساساً چنین چیزی را کسی به من ابلاغ نکرده بود. این احکام باید از طریق مبادی و مراجع ذی‌ربط رسماً ابلاغ شود و درخواست شود که ما روی آن اقدام کنیم که طبیعتا ما هم این کار را کردیم.»

مهدی عبوری چهره‌ای است که مسیر حرفه‌ای‌اش در مدیریت از حوزه‌های عمومی و شهری آغاز شد و تا سال 1402 و دولت ابراهیم رئیسی در حوزه نفت و انرژی حضوری نداشت. او کارش را با استخدام در صداوسیمای مازندران آغاز کرد و در گذشته سمت‌هایی چون شهردار ساری و معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی وزارت راه و شهرسازی را بر عهده داشته و همچنین مدیرعاملی شرکت بازآفرینی شهری ایران را تجربه کرده است، سال‌ها در حوزه‌های اداری، مدیریت شهری فعالیت کرده است.
از مهدی عبوری در سالهای گذشته سوابق مستقیم اجرایی در بخش عملیاتی صنعت نفت یا انرژی پیش از حضور در هلدینگ‌های بزرگ ثبت نشده است.اکنون مشخص نیست با کدام پشتوانه ی اجرایی سودای وزارت به سرش زده است، جایی که متخصصین قدر وقعی به بیرون از نفتی ها نمیگذارند.
نقطه عطف در مسیر کاری او به زمانی بازمی‌گردد که به‌عنوان مدیرعامل هلندینگ غدیر که 60 درصد از سهام آن متعلق به نهادنظامی است انتخاب شد. این هلدینگ گسترده در صنایع مختلف از جمله سرمایه‌گذاری در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی فعالیت دارد. عبوری پیش از این مدیریت، تجربه تخصصی نفتی نداشت.
با روی کار آمدن دولت مسعود پزشکیان، مهدی عبوری از شرکت سرمایه گذاری غدیر به اهداف رفت و در همانجا نیز با حاشیه هایی در مورد حکم انفصال از خدمت روبه رو شد که با کمک وزیر نفت در جایگاه خود تثبیت شد.
اما چرا وزارت نفت در بحران ها اهمیت پیدا می کند؟ در هر بحران اقتصادی و سیاسی، مسیر ورودی اصلی ارز کشور از طریق وزارت نفت است. در دوران محمود احمدی نژاد همین تغییرات در سال 88 در وزارت نفت در نهایت منجر به بلای عظیمی چون قطع سوآپ و ظهور بابک زنجانی ها شد. عبوری برای این صنعت چه آورده ای میاورد؟ نکته جالب اینجاست، که عبوری در این مدت شرکت های بحرانی صندوق بازنشستگی را نتوانست از بحران در بیاورد و در حفره ای که افتاده اند بیشتر غرق شدند، حال مشخص نیست با کدام پشتوانه به وزارت و سرپرستی فکر میکند؟
در دوران دوم حسن روحانی مابین سالهای 97 تا 1400 نیز جریان مخالف دولت تلاش گسترده ای برای حذف بیژن زنگنه داشتند که ناکام ماندند. شاید یکی از راز بقای حسن روحانی با آن همه اتفاقا در آن سالها ایستادگی بر سر عدم تغییر وزیر نفت بود.
حالا نیز جریان های مختلف این تغییر را دنبال می کنند. از مشاوران قالیباف گرفته تا خود عبوری که در جاهایی عنوان کرده که از سوی جریان لاریجانی مورد حمایت قرار می گیرد.
اگرچه بسیار بعید است در میانه گفتگوهای هسته ای و درگیری هایی که علی لاریجانی دارد به فکر چنین تغییرات مهمی باشد، اما هرچه هست، نمی توان از این موضوع به سادگی عبور کرد که کسانی در دورن زیرمجموعه نفت به دنبال «عبور از وزیرنفت» هستند.