آقای بورد؛ عباس‌زاده را به صنعت پتروشیمی برگردانید

در روزگاری که صنعت پتروشیمی ایران بیش از هر زمان دیگری به ثبات مدیریتی و بهره‌گیری از مدیران باتجربه نیاز دارد، سرنوشت مهندس حسن عباس‌زاده، مدیرعامل پیشین شرکت ملی صنایع پتروشیمی، به پرسشی جدی در حوزه حکمرانی صنعت نفت تبدیل شده است: آیا تجربه و تخصص بر ملاحظات سیاسی و اختلافات مدیریتی اولویت دارد؟

مهندس حسن عباس‌زاده با سابقه مدیریت برنامه‌ریزی و توسعه، حضور در هیئت‌مدیره و مدیرعاملی شرکت ملی صنایع پتروشیمی و فعالیت در سطح معاونت وزارت نفت، سرمایه‌ای مدیریتی محسوب می‌شود که کنار گذاشتن آن باید مبتنی بر ارزیابی روشن عملکرد و مصالح صنعت باشد.

در ماه‌های گذشته، نام عباس‌زاده به‌عنوان گزینه اصلی تغییر مدیریت هلدینگ خلیج فارس مطرح شد، اما اختلافات بر سر جایگاه محمد شریعتمداری، ترکیب هیئت‌مدیره و تشریفات قانونی انتصاب مدیرعامل، این جابه‌جایی را به موضوعی پرحاشیه تبدیل کرد. در نهایت، موقعیت مورد انتظار عباس‌زاده با ابهام مواجه شد؛ درحالی‌که مدیریت شرکت ملی صنایع پتروشیمی نیز به فرد دیگری سپرده شده بود.

در این میان، اختلافات مدیریتی پیرامون وزارت نفت و هلدینگ خلیج فارس، با محوریت محسن پاک‌نژاد و محمد شریعتمداری، عباس‌زاده را در معرض پیامدهای تصمیماتی قرار داد که همه ابعاد آن در اختیار شخص او نبود. گمانه‌زنی درباره اینکه عباس‌زاده بر اثر راهنمایی نادرست وزیر نفت جایگاه پیشین خود را از دست داده نیز وجود دارد.

اگر انتقال عباس‌زاده با هدایت و حمایت مدیریت عالی وزارت نفت انجام شده، مسئولیت پیامدهای آن نیز باید در همان سطح پذیرفته شود. نمی‌توان از مدیران متخصص انتظار همراهی با تصمیمات کلان داشت، اما هنگام بروز اختلافات، تمامی هزینه‌ها را بر دوش آنان گذاشت.

مسئله فقط عباس‌زاده نیست؛ مسئله اعتبار نظام انتصابات است.

صنعت پتروشیمی با چالش‌هایی از تأمین خوراک و محدودیت‌های انرژی تا تأمین مالی طرح‌های توسعه‌ای و صادرات روبه‌روست و عبور از این شرایط به مدیرانی نیاز دارد که ساختار فنی، اقتصادی و تصمیم‌گیری صنعت را بشناسند. کنار ماندن عباس‌زاده از چرخه مدیریت، در صورت تأیید صلاحیت او، بدون ارائه دلایل حرفه‌ای و شفاف قابل دفاع نخواهد بود.

آقای بورد؛ اکنون زمان یک تصمیم حرفه‌ای است.

انتظار می‌رود وضعیت عباس‌زاده مستقل و فارغ از اختلافات گذشته بررسی شود. اصلاح یک تصمیم نشانه ضعف نیست و صنعت پتروشیمی نباید از یک‌سو بر شایسته‌سالاری تأکید کند و از سوی دیگر، سرمایه مدیریتی خود را قربانی جابه‌جایی‌های پرحاشیه سازد.

آقای بورد؛ عباس‌زاده را به پتروشیمی برگردانید و اجازه ندهید هزینه تصمیمات ناتمام مدیریتی از سرمایه تخصصی صنعت پرداخت شود.

انتصاب محمدپور از سوی شاکری نیز این پرسش را مطرح می‌کند که آیا شاکری اکوسیستم صنعت را نمی‌شناسد یا گره وفاداری‌اش به حلقه پاک‌نژاد چنان محکم است که حاشیه‌ها، توان مدیریتی فرد منصوب‌شده و هزینه انتقال او از نفت به شیخ بهایی را نادیده گرفته است؟ در هر دو صورت، این تصمیم و پیامدهای آن برای صنعت در معرض بحران نیازمند پاسخ‌گویی است.