naftkhabar-header-2k

انرژی

پنهان‌کاری در صنعت نفت

اختلاف بر سر افشای ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در حفاری نفت و گاز در ایالت کلرادو آمریکا، بار دیگر شکاف میان تعهدات زیست‌محیطی شرکت‌های سوخت فسیلی و سازوکار نظارت بر عملکرد آنها را آشکار کرده است. گزارش جدید مؤسسه غیرانتفاعی FracTracker Alliance نشان می‌دهد که برخی شرکت‌های نفتی با تفسیر محدودکننده از قانون افشای مواد شیمیایی، اطلاعات مربوط به ترکیبات مورد استفاده در عملیات حفاری را منتشر نکرده‌اند؛ موضوعی که علاوه بر تضعیف شفافیت صنعتی، ارزیابی خطرات آلودگی آب و خاک و پیامدهای بهداشتی فعالیت‌های نفتی را دشوار کرده است.

۲۷ آبان ۱۴۰۵ | ۱۴:۴۴

0
0
پنهان‌کاری در صنعت نفت

تحریریه نفت خبر: 


اختلاف بر سر افشای ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در حفاری نفت و گاز در ایالت کلرادو آمریکا، بار دیگر شکاف میان تعهدات زیست‌محیطی شرکت‌های سوخت فسیلی و سازوکار نظارت بر عملکرد آنها را آشکار کرده است. گزارش جدید مؤسسه غیرانتفاعی FracTracker Alliance نشان می‌دهد که برخی شرکت‌های نفتی با تفسیر محدودکننده از قانون افشای مواد شیمیایی، اطلاعات مربوط به ترکیبات مورد استفاده در عملیات حفاری را منتشر نکرده‌اند؛ موضوعی که علاوه بر تضعیف شفافیت صنعتی، ارزیابی خطرات آلودگی آب و خاک و پیامدهای بهداشتی فعالیت‌های نفتی را دشوار کرده است.


به گزارش نفت خبر- قانون مصوب سال ۲۰۲۲ کلرادو شرکت‌های نفت و گاز و تأمین‌کنندگان آنها را ملزم کرده است تمام مواد شیمیایی مورد استفاده در تولید نفت و گاز در زیرزمین را افشا کنند. با این حال، کمیسیون مدیریت انرژی و کربن کلرادو (ECMC) عملیات حفاری را از شمول این الزام مستثنا کرده و استدلال می‌کند که حفاری به معنای حقوقی، بخشی از مرحله تولید نیست.
این تفسیر با تعریف رایج صنعت نفت از فرآیند تولید مغایرت دارد. مؤسسه نفت آمریکا (API) حفاری، استخراج و بازیابی نفت از مخازن زیرزمینی را اجزای فرآیند تولید می‌داند. مگ فروئیلیش، نماینده مجلس ایالتی و از تدوین‌کنندگان قانون مذکور نیز تأکید کرده است که هدف قانون، افشای تمام ترکیباتی بوده که وارد چاه‌های نفت و گاز می‌شوند؛ زیرا هر ماده‌ای که به اعماق زمین تزریق می‌شود، می‌تواند بر محیط زندگی جوامع اطراف تأثیر بگذارد.
برآوردهای این مؤسسه نشان می‌دهد شرکت‌ها دست‌کم پنج ماده شیمیایی ممنوعه را در عملیات شکست هیدرولیکی گزارش کرده‌اند. همچنین استفاده از سه ترکیب با سمیت بالا، از جمله موادی که می‌توانند خطرات جدی برای سلامت انسان ایجاد کنند، در اسناد شرکت‌ها مشاهده شده است. بنزن، تولوئن، زایلن و ترکیبات PFAS از جمله مواد مورد توجه در این پرونده هستند که بسته به نوع و میزان مواجهه می‌توانند با پیامدهایی مانند آسیب عصبی، اختلالات هورمونی و افزایش خطر برخی سرطان‌ها مرتبط باشند.


اهمیت موضوع زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم حدود ۴۳ هزار نفر در فاصله یک مایلی چاه‌های نفت و گاز کلرادو زندگی می‌کنند. در چنین شرایطی، نبود اطلاعات جامع درباره ترکیبات شیمیایی، امکان ارزیابی تجمعی آلودگی و شناسایی مسیرهای مواجهه از طریق آب‌های زیرزمینی، نشت پساب و انتشار آلاینده‌ها در هوا را محدود می‌کند.
از منظر حقوقی نیز مسئله اختلاف بر سر نحوه اجرای مقررات نیست. قانون HB22-1348 مصوب ۲۰۲۲، افشای اطلاعات شیمیایی عملیات زیرزمینی نفت و گاز را الزامی کرده و حتی برای مواد حاوی ترکیبات PFAS نیز الزام به ارائه اظهارنامه پیش‌بینی کرده است. با وجود این، گزارش FracTracker نشان می‌دهد نظارت بر اجرای قانون با خلأهای جدی مواجه است. برآورد این مؤسسه حاکی از آن است که چاه‌های مشمول مقررات، در مجموع ۸۴۳ هزار و ۳۶۹ روز بدون افشای اطلاعات مواد شیمیایی حفاری فعالیت کرده‌اند. همچنین بررسی اسناد نشان می‌دهد پنج ماده شیمیایی ممنوع‌شده در مقررات کلرادو، در ۷۷ چاه مورد استفاده قرار گرفته‌اند. البته این موارد یافته‌های یک نهاد پژوهشی و ادعاهای نیازمند بررسی نظارتی هستند و به‌معنای اثبات تخلف همه شرکت‌های نام‌برده نیستند.


یکی از مهم‌ترین ابعاد این پرونده، ارتباط آن با ترکیبات PFAS یا مواد شیمیایی موسوم به «مواد شیمیایی ماندگار» است. این ترکیبات به دلیل مقاومت بالا در برابر تجزیه طبیعی، می‌توانند برای مدت طولانی در محیط باقی بمانند. FracTracker هشدار داده است که نبود اطلاعات مربوط به مواد مصرفی در حفاری، ارزیابی میزان پایبندی شرکت‌ها به ممنوعیت PFAS را دشوار می‌کند. در کنار آن، ارزیابی سال ۲۰۲۴ آژانس حفاظت محیط‌زیست آمریکا درباره ۱،۴-دیوکسان نیز اهمیت نظارت بر مواد شیمیایی صنعتی را برجسته می‌کند؛ این نهاد در ارزیابی خود، استفاده‌های مشخصی از این ماده را با خطر غیرقابل‌قبول برای سلامت مرتبط دانسته است.
با این حال، مسئله اصلی فراتر از استفاده از چند ماده خطرناک است و به ضعف الگوی حکمرانی زیست‌محیطی در صنعت نفت بازمی‌گردد. زمانی که شرکت‌ها خود مسئول اعلام ترکیبات مصرفی هستند و نهاد ناظر نیز بدون راستی‌آزمایی مستقل به اطلاعات خوداظهاری اتکا می‌کند، امکان پنهان ماندن بخشی از مخاطرات افزایش می‌یابد. FracTracker در گزارش خود پیشنهاد کرده است ترکیب شیمیایی پساب بازگشتی از چاه‌ها به‌صورت دوره‌ای و مستقل آزمایش شود تا صحت اطلاعات اعلام‌شده با شواهد آزمایشگاهی تطبیق پیدا کند.


در نهایت، پرونده کلرادو نشان می‌دهد توسعه مسئولانه صنعت نفت با کاهش انتشار کربن یا بهبود بهره‌وری انرژی محقق نمی‌شود. شفافیت در زنجیره تأمین مواد شیمیایی، دسترسی جوامع محلی به اطلاعات، پایش مستمر آب و هوا و اعمال ضمانت‌های اجرایی مؤثر، اجزای ضروری عملکرد زیست‌محیطی شرکت‌های نفتی هستند. در غیر این صورت، هزینه واقعی تولید نفت و گاز به‌تدریج از ترازنامه شرکت‌ها خارج شده و به شکل آلودگی منابع آب، تخریب محیط‌زیست و مخاطرات سلامت عمومی بر جامعه تحمیل خواهد شد.

انتهای پیام

#تحریریه نفت خبر
#حفاری نفت و گاز
#نفت خبر
لینک کوتاه

دیدگاه‌ها و نظرات خود را بنویسید