اوپک پیش‌بینی رشد تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ را کاهش داد

سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) در تازه‌ترین ارزیابی خود، پیش‌بینی رشد تقاضای جهانی نفت در سال ۲۰۲۶ را از یک میلیون و ۴۰۰ هزار بشکه به ۴۰۰ هزار بشکه در روز کاهش داده است.

به گزارش رویترز، این بازنگری قابل توجه نشان‌دهنده تغییر چشم‌انداز مصرف نفت در بازار جهانی و افزایش نگرانی‌ها درباره روند تقاضای انرژی در ماه‌های آینده است.

بر اساس برآورد جدید، رشد تقاضای جهانی نفت نسبت به پیش‌بینی قبلی روزانه یک میلیون بشکه کاهش یافته است؛ تغییری که می‌تواند بر تصمیم‌های آینده کشورهای تولیدکننده نفت و سیاست‌های مدیریت عرضه در اوپک‌پلاس تأثیرگذار باشد.

هیثم الغیص، دبیرکل اوپک، با اشاره به این بازنگری اعلام کرده است که با وجود کاهش رشد تقاضا در سال جاری، انتظار می‌رود بخشی از تقاضای به‌تعویق‌افتاده در سال ۲۰۲۷ وارد بازار شود.

اوپک همچنان نسبت به چشم‌انداز بلندمدت مصرف نفت خوش‌بین است و پیش‌بینی می‌کند بازار جهانی انرژی در سال آینده با بهبود تقاضا مواجه شود.

کارشناسان معتقدند کاهش چشمگیر برآورد رشد تقاضا می‌تواند بر برنامه‌ریزی تولیدکنندگان بزرگ نفت و روند قیمت‌گذاری در بازارهای بین‌المللی اثرگذار باشد.

جهش ۶۰ درصدی حاشیه سود پالایش شرکت بی‌پی در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶

شرکت نفتی بریتانیایی بی‌پی اعلام کرد حاشیه سود شاخص پالایش این شرکت در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶ نزدیک به ۶۰ درصد افزایش یافته است؛ رشدی که عمدتاً تحت تأثیر اختلال در عرضه جهانی نفت و افزایش قیمت فرآورده‌های نفتی رخ داده است.

به گزارش رویترز، شرکت بی‌پی در تازه‌ترین گزارش معاملاتی خود اعلام کرد حاشیه سود شاخص پالایش این مجموعه در دوره ژوئیه تا سپتامبر به ۴۶ دلار و ۷۰ سنت در هر بشکه رسیده است؛ در حالی که این رقم در سه‌ماهه دوم سال جاری ۲۹ دلار و ۶۰ سنت و در دوره مشابه سال گذشته ۱۵ دلار و ۸۰ سنت بود.

برآوردهای این شرکت نشان می‌دهد افزایش حاشیه سود پالایش می‌تواند سود بخش فرآورده‌های نفتی بی‌پی را در مقایسه با سه‌ماهه قبل بین یک میلیارد و ۹۰۰ میلیون تا دو میلیارد و ۱۰۰ میلیون دلار افزایش دهد.

این شرکت همچنین پیش‌بینی کرده است بدهی خالص آن در پایان سه‌ماهه سوم به محدوده ۱۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تا ۱۴ میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار کاهش یابد؛ موضوعی که نشان‌دهنده تحقق زودهنگام اهداف کاهش بدهی است.

در مقابل، بی‌پی نسبت به ثبت کاهش ارزش دارایی‌ها به میزان سه تا چهار میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار در بخش گاز و انرژی‌های کم‌کربن هشدار داده است.

بر اساس این گزارش، تولید بالادستی بی‌پی در سه‌ماهه سوم در محدوده دو میلیون و ۱۹۰ هزار تا دو میلیون و ۲۴۰ هزار بشکه معادل نفت در روز قرار داشته است.

افزایش قابل توجه سودآوری پالایشگاه‌ها در شرایط فعلی نشان می‌دهد بحران عرضه انرژی، علاوه بر افزایش هزینه مصرف‌کنندگان، به بهبود درآمد برخی شرکت‌های بزرگ پالایشی منجر شده است.

نتایج مالی کامل بی‌پی قرار است ۳۰ اکتبر منتشر شود.

تغییر سیاست صادرات سوخت چین؛ نگرانی تازه درباره عرضه فرآورده‌های نفتی در جهان

محدودیت‌های صادرات سوخت چین و حرکت این کشور به سمت مدیریت کوتاه‌مدت محموله‌های صادراتی، به یکی از عوامل جدید اثرگذار بر بازار جهانی فرآورده‌های نفتی تبدیل شده است؛ تحولی که می‌تواند بر قیمت گازوئیل، بنزین و سوخت هواپیما در بازارهای آسیایی تأثیر بگذارد.

بر اساس تحلیل منتشرشده از سوی رویترز، چین به‌عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام و بزرگ‌ترین پالایشگر جهان، در سال ۲۰۲۶ رویکرد متفاوتی را در مدیریت صادرات فرآورده‌های نفتی در پیش گرفته است.

ظرفیت پالایش نفت چین حدود ۱۹ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود که نزدیک به یک‌پنجم ظرفیت پالایشی جهان را تشکیل می‌دهد. به همین دلیل، هرگونه تغییر در سیاست صادراتی این کشور می‌تواند توازن عرضه و تقاضای فرآورده‌های نفتی را تحت تأثیر قرار دهد.

پکن در ماه مارس محدودیت‌هایی بر صادرات سوخت اعمال کرد، در ژوئیه بخشی از این محدودیت‌ها را کاهش داد و در ماه اکتبر نیز صادرات را برای مدتی کوتاه متوقف کرد.

بر اساس این گزارش، مدیریت صادرات گازوئیل، بنزین و سوخت هواپیما در چین بیش از گذشته به شرایط ماهانه بازار، سطح ذخایر داخلی و نیاز مصرف‌کنندگان وابسته شده است.

اهمیت این تصمیم برای کشورهای واردکننده فرآورده‌های نفتی قابل توجه است؛ به‌ویژه کشورهایی مانند استرالیا و فیلیپین که بخشی از نیاز خود را از پالایشگاه‌های چینی تأمین می‌کنند.

افزایش تقاضای داخلی در آستانه فصل زمستان و رشد فعالیت‌های حمل‌ونقل و تجارت الکترونیک نیز از عواملی است که می‌تواند بر تصمیم پکن برای محدود کردن صادرات تأثیر بگذارد.

کارشناسان بازار انرژی معتقدند در شرایطی که عرضه نفت و فرآورده‌های نفتی تحت فشار تنش‌های ژئوپلیتیکی قرار دارد، سیاست صادراتی چین می‌تواند نقش مهم‌تری در تعیین قیمت سوخت در آسیا و بازارهای بین‌المللی ایفا کند.